Transliterimi përdor vetëm shkronja shqipe dhe një sistem të njëtrajtshëm: një shenjë për një tingull, pa përjashtime.
- a i uzanore të shkurtra
- â î ûzanore të gjata (dyfish më të gjata): kâna, dîn, nûr
- aj avdiftongjet «ay» dhe «aw»: kajfa, javm
- ‘ع ajn, tingull i thellë nga fyti
- ’ء hamze, ndalesë e shkurtër e zërit
- dhذ ظ si «dh» te «dhe»
- thث si «th» te «thotë»
- xhج si «xh» te «xhami»
- khخ «h» e fërkuar fort në fyt
- ghغ tingull i fërkuar në fyt, afër «r»-së frënge
- qق «k» e thellë, nga fundi i gjuhës
- hح ه «h» e fryrë (ح) dhe «h» e lehtë (ه)
- s d tshqiptohen të trasha te ص ض ط
- j vي و si «j» shqipe dhe si «w» angleze
- rr, kk…shkronja e dyfishuar tregon shaddën (tingull i theksuar)
- -lidh artikullin dhe fjalën, ose ndan dy shkronja që nuk janë një tingull: as-hâb
- mpara ب nuni shqiptohet «m» (iklab), siç tregon shenja në tekstin arab
Ajetet lexohen siç shqiptohen në ndalesë: në fund të ajetit zanorja e shkurtër e fundit nuk shqiptohet.